Hoi. Hier ben ik eindelijk weer. Het ligt hier al een week stil he. Da's niet van mijn gewoonte. Ok waar moet ik beginnen. Oh ja de trip naar Kyoto.

We waren met zijn 7. Ik, Yuki, Christine, Yuka, Mie, Wakana en Hitomi. Twee blanken en 5 Japanners dus.

Hier heb je een deel van ons op de trein, van links naar rechts heb je Christine, ik, Yuki, Yuka en Hitomi.
We zijn niet al te vroeg vertrokken, dus dat viel al goed mee. We zijn eerst naar Arashiyama geweest (buurten in steden Japan hebben namen, dit is een naam van een buurt in Kyoto) Dit lag tegen de bergen en we hebben er veel mooie natuur gezien. We zijn er door een bamboebos gewandelt naar een schrijn en hebben onderweg veel riksha's gezien. Dat zijn dus kleine koetsen getrokken door mensen. De riksha-mensen trokken de riksha's niet alleen voort, maar speelden ook gids. Het was allemaal zeer mooi om te zien. Vooral de bergen, want de bomen waren aan het verkleuren.

Zoals je kan zien op de achtergrond. Van links naar rechts heb je Wakana, Yuka, Yuki, ik, Christine en Mie.

Nog een leuke foto van Christine en mij. We hebben die dag vooral samen opgetrokken, wat wel normaal was want Christine kan nog niet zo goed Japans dat ze al vlot kan babbelen met Japanners. Maar het was toch tof en het is niet alsof we nooit met de andere meisjes babbelden.
Oh ja, nog een leuke anekdote. Op de trein zat er voor ons een ventje van 3 jaar ofzo. En hij is gewoon naar ons komen toe wandelen. Hij was zo schattig. En toen de moeder hem wou komen weghalen, wilde hij niet weg. Hij liep steeds van haar weg. Zo schattig. Ik heb Christine toen ook het woord schattig aangeleerd, maar ze is het ondertussen waarschijnlijk al terug vergeten.
Verder met mijn verhaal. Na goed gewandeld te hebben, zijn we dan rond 14.00 iets gaan eten. We wilden eerst voor het wandelen gaan, maar toen was het veel te druk in de restaurants.

Daarna zijn we naar Kyoto stad gegaan. Eerst zijn we naar het park met de schrijnen gegaan waar ik al geweest was toen ik naar de geisha's ging kijken. Daar heb ik samen met de meisjes (alleen Christine deed niet mee) met een houten doos gerammeld tot er een stokje met een nummer uitkwam. Dit deden we om onze toekomst te laten voorspellen. We moesten het stokje daarna terugsteken en het nummer aan een madam meedelen en dan konden we onze voorspelling kopen. Ik had het groot geluk. Ik had dus het beste wat je kon trekken. Mijn liefde zal op mij afkomen als ik maar geduldig wacht. ^^ Er stond nog meer op, maar dat was de clue.
Daarna zijn we op ons gemakje vertrokken naar Kyoumizudera. We zijn door supergezellige winkelstraatjes gewandeld en tegen dat we bij de rij wachtenden kwamen, was het donker en zo goed als tijd voor het "kyoto lights up" event. Kyoumizudera is een tempel met mooi zicht over Kyoto. Het ligt op de rand van de berg. Ik heb er wonder boven wonder prachtige foto's kunnen trekken, maar wel zonder flash. Met flash was alles te donker. De tempels werden beschenen, net zoals wat bomen op de wandelroute. Het is echt moeilijk te beschrijven. Je moet het zien. Ik zal de gelukte foto's op een andere dag zeker nog online zetten, maar dat gaat dan weer in een fotoalbum worden.

Als laatste zijn we nog in een beroemd restaurant gaan eten. Nu ja, echt eten kun je het niet noemen. Het restaurant is beroemd om zijn ijsjes etc... met groene thee. Je kan er dus vanalles met groene thee in eten. Wij hebben er sorbets van ca 10 euro of iets minder gegeten. Het was wel lekker. Ik heb de sweet potato pafee gegeten. Ok, de foto wil er niet opkomen. Ik zal ze in een volgende post proberen te tonen. Het is een foto van Yuki en mij met onze ijs. We hadden hetzelfde.
Daarna zijn we dan naar huis gegaan. Het was een leuke dag geweest. ^^

Op vrijdag ben ik dan naar Mino-o park geweest op field trip, hoewel ik zwaar verkouden was. Het was misschien slimmer geweest om niet te gaan, maar ik wou echt mee.
Oh, ik zie dat ik bijna doormoet. Ik zal proberen in de namiddag de rest te posten.

Mata ne. (de foto's probeer ik nu nog)